BALADIN bal¹adi⁴n l. -däŋ⁴, m.; best. -en; pl. -er. [jfr t.
baladin, eng.
baladine, af fr.
baladin, af
baller, dansa (jfr
BAL, sbst.¹)]
[BALADIN 0]
(
numera knappast br.)
dansare, gycklare, harlekin. O lille rimmets hoppare! / Och vettets lille baladin! THORILD Straffs. 3, 7 (
1784).
G. DALIN (
1871).