STEKEPENNING l. STÄKPENNING, r. l. m. (stekepening
1532.
stäkpenningh 1562)
[ av mlt.
stek(e)penninge, pl., av
steken, sticka, besticka (se
STICKA, v.¹), o.
penninge, pl. av
penning, penning (se
PENNING). – Jfr STICK-PENNING]
(
†)
koll.: pengar avsedda l. använda för bestickning (se BESTICKA, v.²), mutor; jfr STICK-PENNING ². G1R 8: 142 (
1532).
HH XIII. 1: 62 (
1562).