TVÄNG , sbst. ², r. l. m., äv.
TVÄNGE , r. l. m.; best.
-en ; pl.
-er .
( tveng (-w- , -gh) 1541 ( : skootwenger )-1664 . tväng (-w-) 1526 ( : skotväng )-1889 . twänge 1769 )
] (†) (läder)rem l. smalt band att fästa samman delar av plagg l. sko med; särsk. om skosnöre.
BUREUS Nym .
7: 9 (
1637 ).
Hans Fötter hafwa och så Skor, och Skoarne Twänger. BUREUS NordlL 44 (
1644 ). LoW (
1889 ). -- jfr
NÅL- ,
SKO-TVÄNG .